Άρθρα
Σε αυτή την περιοχή, εγκαινιάζουμε μία νέα στήλη για την ιστοσελίδα μας.
Μία στήλη άρθρων που συντάκτες τους είναι εκπαιδευτικοί, και στόχο έχουν να εμβαθύνουν στην σχέση του παιδιού με το παιχνίδι.
Περιμένουμε τα σχόλιά και τις παρατηρήσεις σας καθώς και τις προτάσεις σας για θέματα άρθρων που θα θέλατε να δημοσιεύουμε στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Αφήνω το παιδί να παίζει μόνο του ή παρεμβαίνω και δομώ το παιχνίδι του;
Το παιχνίδι θεωρείται κύρια δραστηριότητα των παιδιών και αποτελεί κεντρικό ζήτημα στη διεπιστημονική έρευνα για την παιδική ηλικία. Ένα ερώτημα που απασχολεί τους ενηλίκους είναι : αν θα πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά να παίζουν ανενόχλητα ή να επιδιώκουμε εμείς οι ενήλικες να “συγκροτήσουμε” και να “βελτιώσουμε” το παιχνίδι τους.
Το παιχνίδι είναι βασικό χαρακτηριστικό των παιδιών που ανήκουν στην ηλικιακή κλίμακα από 2 εώς 6 ετών. Προσεγγίζοντας αρχικά αυτό που ονομάζουμε ελεύθερο παιχνίδι , οι Δυτικοευρωπαίοι υποστηρίζουν ότι η ιδανική μορφή προσχολικής εμπειρίας είναι να εφοδιάζονται τα παιδιά με μία ποικιλία χρήσιμων, κατάλληλων για το παιχνίδι υλικών και σκηνικών και μετά να αφήνονται ελεύθερα να παίζουν σύφωνα με τις δικές τους ανάγκες και προτιμήσεις.
Οι έρευνες που έχουν γίνει γύρω από το παιχνίδι, το ρόλο του και την προσφορά του στη γνωστική, συναισθηματική, νοητική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού είναι ποικίλες. Ιδιαίτερο, ωστόσο, ενδιαφέρον παρουσιάζει πιο συγκεκριμένα η σχέση που μπορεί να έχει το παιχνίδι με την κοινωνία και αυτή η σχέση διαφαίνεται παρατηρώντας αυθόρμητες δραστηριότητες των παιδιών στο υποκριτικό παιχνίδι και σχετίζοντας τις με κοινωνικούς παράγοντες.
